« ΗΠΑ: Νομιμοποίηση της παρανομίας
Οι έμποροι που προμηθεύουν με ζώα τα πειραματικά εργαστήρια, τις βιομηχανίες και τους κρατικούς οργανισμούς για έρευνες και δοκιμές προϊόντων αδειοδοτούνται από το αμερικανικό υπουργείο γεωργίας.
Οι μεσίτες «πρώτης κατηγορίας» (Class A dealers) εμπορεύονται μόνον ζώα που έχουν εκθρέψει και μεγαλώσει οι ίδιοι.
Αυτά τα ζώα «σκόπιμης εκτροφής» έχουν τεκμηριωμένο γενετικό υπόβαθρο και ιατρικό ιστορικό και γι’ αυτό επιλέγονται για τον συγκεκριμένο σκοπό, δηλαδή την επιστημονική έρευνα και τις δοκιμές.
Στους κατόχους άδειας «δεύτερης κατηγορίας» (Class B dealers) περιλαμβάνονται μεσίτες, οργανωτές δημοπρασιών και μπόγιες.
Οι τελευταίοι μαζεύουν ζώα και τα πωλούν στους μεσίτες δεύτερης κατηγορίας, που προκειμένου να αποκτήσουν την κρατική άδεια χρειάζονται μόνον 50 δολάρια και καθόλου ειδικές γνώσεις σχετικά με τα ζώα.
Όλοι μαζί αποτελούν το σχήμα που είναι γνωστό ως «τυχαία προέλευση» (“random source”). Αυτοί μπορούν, με τις ευλογίες του νόμου, να παίρνουν ζώα από οπουδήποτε.
Και αυτό ακριβώς κάνουν, ποντάροντας κυρίως στις ελκυστικές επωνυμίες με τις οποίες λειτουργούν τις επιχειρήσεις τους.
Στον επίσημο κατάλογο που εκδίδει το αμερικανικό υπουργείο για 1200 μεσίτες δεύτερης κατηγορίας αναφέρονται, εκτός από το όνομά τους και τους κωδικούς τους, δεκάδες «παράδεισοι» από τους οποίους περνάνε τα χαμένα ή κλεμμένα κατοικίδια, καθ’ οδόν προς την κόλαση των εργαστηρίων, “Puppyland”, “Kitten Valley”, “Freedom Pets”, “Puppy Villa”, “Pet Paradise”, “Animal Kingdom”, “Pet Adventure” είναι μερικές χαρακτηριστικές επωνυμίες, που παραπέμπουν σ’ έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο για τα κατοικίδια, ενώ στην πραγματικότητα στοχεύουν στο να ξεγελάσουν αφελείς ζωόφιλους.
«Τυχαία προέλευση» (random source) είναι μια ασαφής έννοια. Κατοικίδια που προέρχονται από τέτοια πηγή εκ των πραγμάτων λειτουργούν σαν εργαλεία για πολύ χαμηλής ποιότητας έρευνα.
Τυχαία, όπως το λέει και η λέξη, σημαίνει ότι κανείς δεν ξέρει από πού ακριβώς προέρχονται ή οτιδήποτε γύρω από το γενετικό τους υπόβαθρο, το ιατρικό τους ιστορικό, την ηλικία τους – για να αναφέρουμε μερικές από τις παραμέτρους που είναι ουσιαστικές για να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα ενός πειράματος.
Η χρήση τους επομένως συνιστά «χαμηλή» επιστήμη, την οποία στην πραγματικότητα εμποδίζει, αντί να συνεισφέρει σ’ αυτή, δηλαδή σε υψηλής ποιότητας έρευνα που οι επιστήμονες (υποτίθεται πως) διεξάγουν και που χρηματοδοτείται μέσω της φορολόγησης.
Οι μεσίτες δεύτερης κατηγορίας υποστηρίζουν ότι σώζουν ζωές, ενώ στην πραγματικότητα σώζουν μόνο μία ζωή, τη δική τους, αφού όλα περιστρέφονται γύρω από ένα πράγμα, το χρήμα. Οι μεσίτες αυτοί κάνουν περιουσίες πουλώντας κατοικίδια τυχαίας προέλευσης.
Σε σύσκεψη του Συμβουλίου Επιθεωρητών του Αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας στην επαρχία Ingham του Michigan, στις 9 Οκτωβρίου 2001, κατατέθηκε ότι ένας από τους κρατικούς μεσίτες δεύτερης κατηγορίας κέρδισε σε ένα χρόνο 500.000 δολάρια.
Τα γεγονότα δείχνουν ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν αφήνουν αυτό το είδος εύκολου χρήματος να ξεφύγει χωρίς να δώσουν μάχη.
Αυτό φαίνεται από τη συνήθη πρακτική που εφαρμόζουν όταν ένα καταφύγιο χαρακτηρίζεται παράνομο: μεταβιβάζουν την επιχείρηση σε άλλο όνομα (συνήθως σε κάποιον της οικογένειάς τους) κι έτσι οι υποθέσεις που οδηγούνται στα δικαστήρια αντιμετωπίζουν πολλές εμπλοκές και ο χρόνος ροκανίζεται σε βάρος των κακοποιημένων ζώων.
Ποια είναι λοιπόν αυτή η τυχαία προέλευση;
Από πού προέρχονται αυτά τα κατοικίδια;
Μία πηγή είναι τα καταφύγια και μια άλλη οι αγγελίες «χαρίζονται».
Μια ανθούσα αγορά υφίσταται για τους αδίστακτους που ψάχνουν σχολαστικά τις εφημερίδες για νέες αγγελίες.
Συχνά φτάνουν με μια σύζυγο, ακόμη και με ένα παιδί, προκειμένου να εμφανιστούν ως η τέλεια οικογένεια.
Από τη συγκεκριμένη στιγμή, το «καλό σπίτι» του άτυχου κατοικίδιου μετατρέπεται σε εισιτήριο τρόμου μιας διαδρομής, με κατάληξη την πώλησή του για ερευνητικούς και άλλους σκοπούς.
Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, εκατοντάδες χιλιάδες κατοικίδια (κατά τις ζωοφιλικές οργανώσεις περισσότερα από δύο εκατομμύρια) κλέβονται από τις αυλές, από τα αυτοκίνητα και από το δρόμο.
Η μοίρα τους ποικίλει – από κυνομαχίες μέχρι ερευνητικά κέντρα – αλλά είναι εξίσου κακή.
Το εμπόριο κλεμμένων κατοικίδιων σ’ αυτή τη χώρα είναι μια πολύ καλά οργανωμένη επιχείρηση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων που τροφοδοτείται από αχόρταγους και άπληστους ανθρώπους.
Τα κλεμμένα κατοικίδια που καταλήγουν σε ερευνητικά εργαστήρια δεν είναι κάτι νέο, ούτε και κανένα καλά κρυμμένο μυστικό.
Ο Michael Dunn, υψηλόβαθμο στέλεχος του Αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας δήλωσε ότι το 1995 το Υπουργείο επέβαλε πρόστιμα πάνω από 450.000 δολάρια και ανακάλεσε 19 άδειες, στις οποίες περιλαμβάνονταν (άδειες) μεσιτών δεύτερης κατηγορίας, που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε trafficking κλεμμένων ζώων.
Το Υπουργείο προέβλεπε ότι τα επόμενα χρόνια οι αριθμοί θα ήταν μεγαλύτεροι………»
No comments:
Post a Comment